گفت بیهوده تمنّای کار و بار آدمیان مکن! نان در موسیقی زن و نور در شراب! دست بالا بر و از خورشید سهمی در دهان کن. صبحانه؛ نور خدا، ناهار؛ صوت خدا، و شام این هر دو با توأمان!
شب از انسان رخت برکش
و سحر چون خدا برخیز.
حلمی | کتاب لامکان
غزل ۳۱۶.
بی گمان باید که در ارّابه ی طوفان شدن
درگذشتن ز آب و نان و سوی جانِ جان شدن
زیر بار حرف مردم ای دل تنها مرو
چون که تنهایی به از همرنگ نااهلان شدن
قلب باید ریشه ی نااستواری بر کَنَد
نی که چون افلیج عقلان کوچه ی لنگان شدن
روز باید شیره ی شب ها ز خود جاری کند
با نسیم خواب ها باید که هم سکّان شدن
روح باید تاج و تخت عقل را در هم زند
بی زمان باید که سربازیده ی جانان شدن
هر که از هر جا رسد در کعبه ی پنهان خوشست
تا چنین پیدا شدن خوش باد این پنهان شدن
در سحر وصلش نکو باشد ولی نیکوتر این؛
عصر غیبت این چنین پیمانه ی ایشان شدن
هر زمان فوّاره ی عشّاق را سرچشمه ایست
ابر باید گشت و تا سرچشمه چون باران شدن
رازهای عشق را حلمی به کنج سینه دوخت
زخم های باستانی راستی درمان شدن؟
منبع: غزلیات حلمی
برای خواندن غزلیات حلمی در کتابخانۀ دلبرگ، روی آن کلیک کنید.
این راه دل و در وصال است
باز آ و ببین درون چه حال است
برجه به درون آتش عشق
بی عشق پرندگی محال است
حلمی
خواندن آثار حلمی در کتابخانۀ دلبرگ؛ اینجا.
موسیقی: Zhaoze - See You In The Dusk
از خموشی ناگهان باد می وزد. در هیچ ناگهان خورشید می ریزد. تلخکام و رنجیده سر به بالین نهاده ای، در دلت رنج هزار هزاره ها، ناگهان صبح شعف می شورد و چشمه های شادمانی بالا می جوشند.
ناگهان رمز دیرینه گشوده می شود و چشم انتظاری، آنگاه که چشم انتظاری را از یاد برده ای، به پایان می رسد و فرشتگان دروازه می گشایند و تاج بر سرت می نهند.
وصال؛ آسمانش بلند، شبش بی انتها، رنجهاش بیکران، آتشش بی امان، باری سحرگاهش بس نورانی، نانش نور و شرابش موسیقی.
با قلبی پاره پاره
سحر از قلّه بازآمدم
به بوسیدن پای خدا.
حلمی | کتاب لامکان
دوبیتی ۹۶۷.
آنچه ببینی میان جنبش فرخندگی ست
مذهب آزادگی، راست خود زندگی ست
ملک شعف آمدی، رخت عزا دور ریز
وقف شو در کار ما کاین ره بخشندگی ست
حلمی
خواندن دوبیتی های حلمی در کتابخانۀ دلبرگ. اینجا.
عشق؛ خیر العمل، کلام خدا، طوفان برگ ریز، مشعل هدایت، خرقه ی تطهیر، پدر سخن، صحیفه ی یار، سفینه ی دیدار، ستون عوالم، شریعت کیهان ها و سلطنت نور و نواست.
حلمی
منبع: کتاب روح
غزل ۴۲۵.
بشنو این قصّه که با فریاد رفت
بس که شیرین بود با فرهاد رفت
داستان عشق ما را باد گفت
پس بسان بادها بر باد رفت
بس که جسمانی بدید این چشمها
جان روحانی دگر از یاد رفت
تو میان اسمها ای روح گرد
آن بخوان با جان که بر لب شاد رفت
نام وی را زیستن خود زندگی ست
هر که با وی دوست شد آزاد رفت
نهی کرد از عقل و بر مِی حکم داد
دل چنین با پیرِ خوش ارشاد رفت
هر که با وی ساخت خوش بیراه شد
هر که بر وی تاخت بی بنیاد رفت
گفته شد هر کس که بر حق راه زد
عاقبت بی هوده همچون عاد رفت
در ره عشق تو حلمی راست شد
همچو شاگردی که خود استاد رفت
منبع: غزلیات حلمی
برای خواندن غزلیات حلمی در کتابخانۀ دلبرگ، روی آن کلیک کنید.
غزل ۴۵۵.
قهر تو در پرده جام لطف توست
این همه آتش، سلام لطف توست
قهر تو بر ناکسان زیباست، هان
این چنین قهر از نظام لطف توست
عشق را هم موکبی بالاترست
هر که را در انتقام لطف توست
هر که را چون می زنی با تیر خویش
دیده ام من از نیام لطف توست
درک قهر عشق بس ناممکن است
هر که را در بار عام لطف توست
سالک خون دیده داند عشق چیست
زخم را داند دوام لطف توست
سوز را جانی بداند چیستی
کان سوی این هفت بام لطف توست
دوش بر دوشم کُهی افکند یار
گفت حلمی این طعام لطف توست
منبع: غزلیات حلمی
برای خواندن غزلیات حلمی در کتابخانۀ دلبرگ، روی آن کلیک کنید.
کلام در جستجوی هیچ چیز نیست. تنها به جستجوی بیان شدن است. آن که با قلب بخواند در می یابد. هر چند کلام در جستجوی خوانده شدن یا دریافته شدن نیست. چرا که کلمه جاری می شود و هر آن چه قصد دارد را به انجام می رساند.
حلمی
منبع: کتاب روح
دوبیتی ۶۳۰.
تو بیا به معبد من
که سخن سرای عشقم
به جهان سر به سر غم
دم غمگشای عشق
حلمی
خواندن دوبیتی های حلمی در کتابخانۀ دلبرگ، اینجا.
موسیقی: [Rajna - Glorian [New age / Ethereal / World
مهم نیست ذهن ها تا چه اندازه از دانش پر است.
مهم این است قلب ها چه اندازه از عشق آکنده است.
حلمی
منبع: کتاب روح
غزل ۳۱۲.
به فرمان تو عالم زیر و رو شد
ز بی سویی فتاد و چاه ِسو شد
در این شش سو به جز یک سو سویت نیست
همه عالم بدان یک سو کجو شد
در آن یک سو که جز سوی درون نیست
جهانی با جهانی روبرو شد
تو رخ پوشیدی و صد فتنه کردی
به آن رخ دیدنت دل کو به کو شد
دل دیوانه ی آواره هر دم
به هر کشور سویت در جستجو شد
در این صد سلسله گیسوی جادو
به دنبال تو یک تن مو به مو شد
درون چشمه ی روی تو آخر
وضوی حلمی عاشق وضو شد
منبع: غزلیات حلمی
برای خواندن غزلیات حلمی در کتابخانۀ دلبرگ، روی آن کلیک کنید.
